Elastyczna mini encyklopedia kamienia
Przesiąkanie ścian – często pojawia się problem
„Woda podąża ścieżką, którą nie powinna podążać”
Ściana zewnętrzna jest narażona na działanie wiatru, słońca i deszczu. Pęknięcia można załatać, a odpryski można naprawić, ale gdy woda przedostanie się do środka, naprawa jakiejkolwiek części będzie bezużyteczna.
Woda przedostaje się przez pęknięcia, powodując zawilgocenie i uszkodzenie warstwy izolacyjnej, wydrążenie i odpadnięcie warstwy tynku, a także pleśń i łuszczenie się ścian wewnętrznych. Każda naprawa oznacza ponowne ustawienie rusztowania – kosztowne i uciążliwe dla mieszkańców. Ściana, do której woda nie może przedostać się, jest dobrą ścianą.
Istnieją trzy główne przyczyny przesiąkania ścian zewnętrznych:
Po pierwsze, sam materiał nie jest wodoodporny. Wiele materiałów ściennych (takich jak zwykłe powłoki i niektóre panele dekoracyjne) charakteryzuje się dużą absorpcją wody. Woda deszczowa ląduje na powierzchni i powoli wnika w głąb; z biegiem czasu wilgoć przedostaje się do ściany.
Po drugie, w warstwie wiążącej występują luki. Tradycyjna zaprawa cementowa po wyschnięciu staje się twarda i sztywna, a skurcz powoduje powstawanie mikropęknięć. Wzdłuż tych pęknięć wnika woda – zanim podłoże pęknie, warstwa wiążąca już się otworzyła.
Po trzecie, wykwity. Materiały na bazie cementu uwalniają rozpuszczalne sole, tworząc biały proszek na powierzchni ściany. Jest to nie tylko nieestetyczne, ale także niszczy powierzchnię styku i przyspiesza przenikanie wilgoci.
Podejście do hydroizolacji kamienia elastycznego Justone nie polega na „blokowaniu” powierzchni, ale na utworzeniu kompletnego systemu hydroizolacji.
Elastyczny kamień wykonany jest z naturalnego piasku kwarcowego i mączki kamiennej. Posiada gęstą strukturę i niską nasiąkliwość. Kiedy woda deszczowa spada na powierzchnię, nie może przedostać się do środka; może spływać tylko wzdłuż ściany.
Opatentowana zaprawa klejąca Justone to bezcementowa, wodoodporna, polimerowa zaprawa wiążąca – mówiąc prościej, nie jest to cement, ale materiał polimerowy. Największą różnicą od tradycyjnej zaprawy cementowej jest to, że cement „łączy” materiały ze sobą poprzez kontakt twardy z twardym, podczas gdy zaprawa klejąca „wiąże” je poprzez wzajemne zrastanie.
Zaprawa cementowa opiera się na mechanicznym blokowaniu – kurczy się po wyschnięciu i wykorzystuje tarcie do „zaciskania” materiałów na miejscu. Z biegiem czasu, wraz ze zmianami temperatury i przesuwaniem się ściany, warstwa cementu zaczyna pękać i rozluźniać się.
Logika wiązania zaprawy klejącej jest zupełnie inna. Działa poprzez trzy mechanizmy:
Po pierwsze, penetracja. Zaprawa klejąca jest drobną zawiesiną. Przed utwardzeniem może wniknąć w mikroskopijne pory na powierzchni podłoża; po utwardzeniu tworzy fizyczną kotwicę – nie „przykleja się do powierzchni”, ale „wrasta w nią”.
Po drugie, wiązanie na poziomie molekularnym. Aktywne cząsteczki zaprawy klejącej adsorbują się i wiążą z cząsteczkami na powierzchni podłoża i tylnej części elastycznego kamienia, tworząc ścisłe dopasowanie na poziomie molekularnym. Nie jest to adhezja powierzchniowa, ale adhezja molekularna.
Po trzecie, wiązanie chemiczne. Podczas utwardzania zaprawy klejącej aktywne cząsteczki wchodzą w reakcję chemiczną z cząsteczkami na powierzchni podłoża, tworząc wiązania chemiczne o wysokiej wytrzymałości. Tradycyjna zaprawa opiera się na „tarciu”, podczas gdy zaprawa klejąca opiera się na „siłze chemicznej” – jedna to fizyczne blokowanie, druga to wiązanie chemiczne; wcale nie są na tym samym poziomie.
Zaprawa klejowa nie jest twarda i sztywna; ma pewną elastyczność. Kiedy ściana ulega rozszerzaniu i kurczeniu termicznemu lub lekkiemu osiadaniu, elastyczna warstwa zaprawy klejącej może wchłonąć i rozproszyć naprężenia odkształcające niczym sprężyna, tworząc „elastyczne połączenie” pomiędzy elastycznym kamieniem a ścianą – gdy ściana się porusza, porusza się wraz z nią; kiedy ściana się nie porusza, to też się nie porusza. Nie opiera się sztywno i nie pęka.
W jednym zdaniu: zaprawa cementowa opiera się na „zablokowaniu”, natomiast zaprawa klejąca polega na „wspólnym wzroście”. Jedno jest fizyczne, drugie chemiczne – nie są nawet w tym samym wymiarze.
W projekcie renowacji ścian obwodowych budynku biurowego w Maoming w Guangdong zastosowano elastyczny kamień z serii łupków i granitów Justone. Dzień po zakończeniu budowy padał deszcz, a wodoodporność całkowicie wytrzymała test. Elastyczny kamień i dopasowana zaprawa klejąca same w sobie mają dobre właściwości hydroizolacyjne i mogą stworzyć szczelny system hydroizolacyjny na zewnątrz budynku.
To nie jest przypadek. Dobre właściwości hydroizolacyjne zaprawy klejącej i elastycznego kamienia tworzą na zewnątrz budynku szczelny system hydroizolacyjny, zapobiegając przedostawaniu się zewnętrznej wody deszczowej do pęknięć w warstwie bazowej. Pękanie i przesiąkanie wody na ścianach zewnętrznych są właśnie podstawową przyczyną wielu problemów ze ścianami zewnętrznymi.
Przenikanie wody przez ściany zewnętrzne często nie jest problemem samej ściany, ale tego, że „woda podąża złymi drogami” – przenika przez pory kapilarne materiałów, przenika przez szczeliny w warstwie wiążącej i wpływa przez kanały wykwitów.
Metoda cienkiego, elastycznego kamienia nie jest skomplikowana: fornir sam w sobie zatrzymuje wodę, zaprawa klejąca tworzy wodoodporną warstwę, pełne sklejenie nie pozostawia ubytków, a elastyczne spoiny nie pękają – woda nie może przedostać się do środka, a ściana pozostaje bezpieczna.
Tylko szczelna ściana wytrzyma wiatr i deszcz.
Justone jest Dostawca cienkich, elastycznych arkuszy forniru kamiennego w Chinach.Firma za swój rdzeń stawia rozwój oparty na innowacjach, a za swój cel uważa promowanie postępu branży odpowiedzialność, głęboko angażuje się w ścieżkę chemicznych kompozytowych materiałów budowlanych i demonstruje swój profesjonalizm specjalistyczną wiedzę w tej dziedzinie.
